Le Grand Rex, Paris February 23 2020

(scroll down for Dutch version)


I arrived at the Grand Rex on Sunday around 8.15pm. Fantastic venue, also very authentic look outside. They set up the queus in order of the plan of the venue, balcony, mezzanine and orchestra. I had orchestra tickets in row G (6th row), very close to the side of the venue. This queue went well and smooth and I think we were inside around the clock of 8.30pm. Security was swift and they locked up our phone in the Yondr bag, great system. The merchandise booth was quite small but did offer most merchandise I’d seen online. I was impressed with the service at Le Grand Rex, from the entrance we were escorted to our seats individually. This turned out to be a good idea as someone else was sitting in my chair. The outer seats are like folded chairs and not at all as comfortable as the other seats, so the people on the side ‘hadn’t seen this chair’ and decided to skip and move on to the more comfortable ones. Quite relaxed this wasn’t something we had to deal with ourselves. I am used to attend Madonna concerts and joining long queues in order to secure a good spot. We had some time to have a drink and buy some merchandise. I ran into Aaron Smith Henrikson (visionaaron) in the hallways who was chatting to some fans. Maybe with the beer bitch of that night to discuss what was going to happen? 

What got my attention when we sat down is that the side view isn’t good in the theatre. I was sitting in the sixth row and almost touched the right wall. But the people right in front of me, especially the second to the fourth row weren’t able to see the large curtain hanging over the stage. You could tell that people were disappointed who went up to their seats over there, mostly because I thought these were ‘golden/VIP seats’, me I was at the border of Category 1. I was pleasantly surprised by the supporting act by the Madame X band that played close to 10pm. I might’ve missed that fact. I thoroughly enjoyed this because it got everyone pumped up for the upcoming show. I always thought throughout the years why supporting acts didn’t play the music of the main act of the night, and that is what they did right here as we could sing the lyrics to the music. It did also give an indication of quite a late start to the actual show.

The lights went out a little after 11pm and Madonna started the show with Vogue (short version of the show was a fact). Pity, but I was prepared for this. Because of my seats I wasn’t able to see Madonna at all times when she was a little further down the stage. During the show the curtain didn’t always fully open when the interludes were being performed, this restricted our view even more. I suspect that people have been complaining about this to security, sometimes they managed to solve it during the show and the curtain opened a little further. For such expensive tickets this was quite a bitter pill to swallow, but I didn’t let it get to me as most of the times she was at the front of the stage. Still very close for such a legendary artist as Madonna!

After the first video interlude something went wrong, lights and sound went off and the dancers disappeared. It took a few minutes before Madonna appeared from behind the left curtain and excused herself. I thought it was charming she came on to deliver the message in person. Something was wrong with the show and this was due to the stage being too big for the Grand Rex. Because of all the adjustments nothing went smoothly. She told us we had to keep busy, quite soon a musician stood next to her and they started to perform Can’t Help Falling in Love With You by Elvis, it wasn’t the first time this occured. Vocally very strong! After this the tech issues still weren’t solved and the audience started to pick out a second song for her to sing, it almost became La Vie En Rose but she said she didn’t remember the lyrics very well. Right before she was about to start to try and sing the tech issues were solved and she said ‘saved by the bell’.

Right before Killers Who Are Partying Madonna urged the people to come forward to the stage. I hestitated, whom was she talking about? Just the first row or anyone who could manage to get there? I was sitting row 6 but on the side and noticed that not only the first row came nearer to the stage. I was able to pass the side passage easily so decided to try and didn’t doubt for too long. There was no problem and security let us pass by. Unbelievable I was right at the front! Second or thrid row but that’s very close as there are no barricades in front of the stage like there are at the big stadium shows. Magical moment, but suspected this would last for one song only. After Crazy we went back to our seats after security persuaded us to. Madonna however commented later on she didn’t agree with security’s actions and said that she’d asked for her fans to come near, so we went to the front again. Everyone returned, even more people now. I managed to find a spot on the second row again, I was able to move and dance so no pushing and shoving. I thought there was even enough space behind me to fit more people. The first couple of rows were all empty at this point.  It was a magical feeling being so close to her!

During the beer bitch moment things stopped going smoothly. Madonna had asked previously to go back to our seats later on, but when hadn’t been clear. Only when she descended the stairs with David she asked us to sit down. Not everyone was able to go back to their original spot and so had to settle for sitting on the floor. Going from standing to sitting with a ton of people isn’t easy so this took a while. There was some pushing and shoving now which was a pity, even though I think no one intended any harm but still some were handled roughly by security. 

After this it was back to relax mode and the fans stayed at the front until after Like a Prayer, then we were ushered back to our seats. This was necessary for Madonna’s exit through the crowd during I Rise. Highlights for me were Killers Who are Partying, Frozen, Future and Come Alive. Come Alive was very energetic, the batuqadeiras too who were obviously enjoying every moment with a smile. The dance interlude during Rescue Me was an artistic highlight. I was standing right in front of Malik, Madonna’s new boyfriend who definitely is the main dancer in this show. 

Madonna seemed very sincere and stayed positive despite the technical problems. She did limp a little due to her injury, but only when she left and entered the main stage. During the dancing she grooved and it wasn’t as obvious. I never expected I would be seeing her this up close than I already had. For me this night couldn’t have been better. Despite all the negativity surrounding this tour, she once again exceeded my expectations. Now it’s a long wait for the next tour because for me unfortunately I was only able to see her once this tour.

Madonna keeps on Rising

Glen Van Looy


Ik was zondag rond 20u15 aangekomen aan de Grand Rex. Super mooie zaal, ook van buiten heel authentiek. De wachtrijen buiten waren opgedeeld in de verschillende delen van de zaal, Balkon, Mezzanine en Orchestre. Ik had orchestre tickets, vrij dicht tegen de zijkant van de zaal (6de rij, G). Deze rij ging op dat moment vrij vlot en ik denk dat we omstreeks 20u30 binnen konden gaan. Security was vlot en GSM kon je snel vergrendelen in het zakje, mooi systeem. De merchandise stand was vrij klein maar had wel de meeste dingen die ik online al had gezien. Ik was ook onder de indruk van de service van Le Grand Rex, we werden vanaf de deur voor de ingang van de zaal individueel begeleid naar ons plaatsen. Handig want iemand had al één van onze plaatsen ingenomen. De buitenste zitjes zijn namelijk uitklapbaar en helemaal niet zo comfortabel dan de andere stoelen; dus de mensen aan de zijkant hadden deze uitklapstoel “niet gezien” dus eentje opgeschoven. Toch leuk dat we dit zelf niet moesten uitzoeken. Gezien ik concerten van Madonna gewend ben met lang aanschuiven om een plekje vooraan te hebben vond ik dit heel comfortabel. Nog lekker tijd om een drankje te nuttigen en rustige je merchandise te kopen. Tussen de gangpaden kwam ook Aaron Smith Henrikson (visionaaron) een praatje doen met enkele fans. Misschien ook met de beer bitch van de avond ter voorbereiding?

Wat me wel dadelijk opviel toen we gingen zitten is dat het zij-aanzicht niet goed is in de zaal. Ik zat op de 6e rij en nog net niet tegen de rechter muur. Maar de mensen voor mij, zeker de 2e tot 4e rij zagen volgens mij een grote hoek van het podium niet. Aan de reacties te zien van de mensen die daar toekwamen kon je een teleurstelling zien. Zeker omdat het volgens mij Golden Seats betrof, ik zelf had net de grens van Category 1. Ik was vervolgens aangenaam verrast dat er een voorprogramma was door de Madame X Band rond 22u, ik had blijkbaar in alle nieuws gemist dat er een opwarming was. Ik vond dit ontzettend leuk want het bracht iedereen in de sfeer. Ik denk al jaren, waarom spelen ze als voorprogramma geen liedjes van de artiest zelf, en dat werd hier volledig ingelost doordat we zelf konden zingen! Het gaf me overigens ook een indicatie dat de show dan iets later wel zou beginnen.

Omstreeks 5 na 11 gingen de lichten uit en kwam Madonna op met Vogue, korte show dus. Jammer maar daar was ik op voorbereid. Door de zij plaatsen zag ik wel Madonna niet altijd als ze wat dieper op de scène stond. Tijdens de show bleek het gordijn ook niet telkens volledig terug open te gaan na de intermezzos. Hierdoor werd het zicht nog harder belemmerd voor deze plaatsen. Ik denk dat sommige mensen hier ook over geklaagd hebben tegen security, soms werd het gedurende de show dan wel opgelost en ging het gordijn weer terug wat verder open. Voor zo’n dure plekken was dit wel even slikken maar ik heb het niet aan mijn hart laten komen want meestal stond ze wel vooraan het podium. Nog altijd heel dicht dus voor een wereldartieste als Madonna!

Na de eerste video interlude ging er iets mis, de show viel uit, licht geluid en de dansers waren verdwenen. Na enkele minuten kwam Madonna van achter het linkergordijn en excuseerde ze zich. Ik dacht dadelijk, mooi, dat ze het zelf komt zeggen. Er was iets mis met show en dit was te wijten aan het feit dat het podium te groot was voor de Grand Rex. Hierdoor moesten allerlei aanpassingen gebeuren en dit verliep niet altijd vlot. Decorstukken die tegen elkaar aanvaren en dergelijke. We moeten ons even bezig houden vertelde ze verder. Al snel kwam een muzikant bij haar staan en begonnen ze Falling in Love van Elvis te zingen, dat was niet de eerste keer dat dit gebeurde. Vocaal zeer sterk gebracht! Maar daarna was het nog steeds niet opgelost en ging het publiek samen met haar op zoek naar een tweede liedje. Bijna werd het La Vie En Rose maar ze kon de tekst niet goed herinneren zei ze. Net voor ze alsnog wou beginnen te zingen riep ze “saved by the bell”; de show kon terug opstarten.

Net voor Killers who are Partying riep Madonna de mensen plots dichter naar het podium. Ik twijfelde even, wie bedoelt ze juist? Enkel de eerste rij of iedereen wie er kon geraken? Ik zat zelf op rij 6 maar aan de zijkant. Ik zag dat niet alleen de eerste rij naar voren ging. Ik kon vrij goed langs het zijgang pad passeren dus ik besloot het te proberen en twijfelde niet te lang. Er was geen enkel probleem en security liet ons doorgaan. Ongelooflijk, ik stond vlak vooraan! 2e of derde rij maar dat is vlakbij want er is geen hek voor het podium zoals bij de grote stadionshows het geval is. Magisch moment, ik dacht dat dit maar één liedje zou duren. Hierna tijdens Crazy gingen we dan ook terug naar onze plekken op aandringen van de security. Logisch dacht ik ook. Maar dan iets later maakte Madonna een opmerking dat ze toch niet akkoord was met security en ze een woordje ging hebben met hen. “Ik had mijn fans gevraagd om naar voor te komen” waarna we opnieuw dichterbij geroepen werden. Iedereen kwam terug, deze keer nog meer mensen vermoed ik omdat het nu de tweede keer was. Ik kon opnieuw een plekje vinden op de tweede rij en het ging er vrij aangenaam aan toe, ik kon goed bewegen en dansen dus geen beklemmend gevoel. Er konden volgens mij zelfs nog extra mensen bijkomen achter mij maar niet iedereen kon er makkelijk geraken omdat de gangpaden zo smal zijn. De eerste rijen zetels waren quasi allemaal leeg op dit moment.
Het was een magisch gevoel om zo dicht bij haar te zijn!

Tijdens het “Beer Bitch” moment was het wel even oppassen want dit ging niet vlot. Madonna vroeg eerder al dat we “straks” wel terug moesten gaan zitten, maar wanneer was niet duidelijk. Pas toen ze de trappen al afkwam begeleid door David vroeg ze ons om te gaan zitten. Maar niet iedereen kon terug naar zijn plek gaan en moest dus op de grond gaan zitten. Van staan naar zitten met veel mensen tegelijk is niet handig dus dit duurde even. Tijdens dit moment werd er wel wat geduwd en dat was jammer, hoewel ik niet denk dat iemand kwade bedoelingen had werden sommige mensen hier hard aangepakt door security.  Na dit moment was het weer even terug relax en bleven de fans vooraan tot na Like A Prayer, toen werden we terug verzocht om naar onze plekken te gaan, logisch want voor I Rise komt Madonna terug door de gangen.

Hoogtepunten waren voor mijn Killers who are Partying, Frozen, Future en Come Alive. Veel energie tijdens Come Alive, ook van de Batuka’s die duidelijk van iedere moment genoten met een brede smile! Ook noemenswaardig is de dance interlude tijdens Rescue Me, artistiek hoogstandje. Ik stond toen vlak voor Malik, de nieuwe vriend van Madonna die duidelijk een hoofdrol in de show had.

Madonna leek heel openhartig en bleef positief ondanks de technische problemen. Je kon ze wel duidelijk zien manken door haar blessure, vooral als ze op en af het podium kwam. Tijdens het dansen ging ze wel door en was het minder opvallend. Ik had nooit gedacht dat ik haar met deze tour nog van dichterbij ging zien dan ik ooit al had. Voor mij had deze avond niet beter kunnen zijn. Ondanks alle negativiteit rond deze tour heeft ze mijn verwachtingen opnieuw overtroffen. Nu is het weer wachten naar een volgende tour want helaas zal ik haar deze keer niet meerdere keren kunnen zien.

Madonna keeps on Rising…

Glen Van Looy