Ga op tijd dood, zomaar een tweet (zie hieronder) van Marianne Zwagerman. Ik weet niet of Madonna ‘m leest, maar toch, het zal je maar gezegd worden.

Dit jaar is een kroonjaar voor Madonna: zij is zestig jaar artiest. Dankzij haar controversiële optredens en videoclips groeide ze uit tot het belangrijkste vrouwelijke icoon van de moderne popmuziek. Oudere generaties koesteren (jeugd)herinneringen aan haar, jongere generaties blijven door haar stijl en muziek beïnvloed. Madonna perfectioneert een mix van politiek en pop, commercie en visie, seks en kunst en dat doet ze al decennia lang. Ze is er al zolang als ik mij kan herinneren, ik zou kunnen zeggen: Ze is de muzikale omlijsting van mijn bestaan.

En nu moet ze dood, want het is wel eens mooi geweest zo.

Madonna is inmiddels al zo vaak afgeschreven dat het haar zelf gok ik niet zoveel meer kan schelen. Haar hele carrière lang voert ze al de strijd tegen critici die twijfelen of haar houdbaarheidsdatum inmiddels verstreken is en niet alleen de pers heeft er een sport van gemaakt om Madonna weg te zetten als een oude vrouw die nu wel eens met pensioen mag. In een gastcolumn voor de Hollywood Reporter vorig jaar opent de Amerikaanse Camille Paglia (sociaal criticus en hoogleraar aan de University of the Arts in Philadelphia) het vuur: Ze moedigt Madonna aan om meer op Marlene Dietrich te lijken “die haar klasse en stijl wist te behouden tot het einde van haar openbare leven”.

Jaja, Madonna die haar laatste tientallen jaren een extreem terug getrokken leven moet gaan leiden ergens in een Parijs appartement. Ik zie het voor me.

Om het volledige artikel te lezen klik je HIER