Live Earth 07-07-2007

earthkim1Mijn traditie van ieder jaar sinds 2001 Madonna in het echt te zien, niet willen verbreken wilde ik vanzelfsprekend zonder twijfel naar Live Earth toe. Vanaf het begin was bekend dat Madonna hieraan zou meewerken, alleen daar begonnen we weer…..hoe komen we aan tickets? Gelukkig gaf een goede vriend in Engeland mij een tip en binnen een paar minuten kon ik via Ticketmaster drie staanplaats kaarten kopen. Met enige moeite konden we een hotel boeken dat 10 minuten lopen af lag van Wembley Stadium, en ook trip per trein was snel geboekt.


Amsterdam / Londen 6 juli 2007

Treinreis verliep prima en lekker vroeg arriveerden Simon en ik in Londen. Besloten onze bagage achter te laten bij Waterloo Station en te gaan shoppen. Per bus gingen we de stad in en we genoten weer van Oxford Street en Leicester Square. Bij de platenwinkeltjes achter Oxford Street vond ik een hele hoop album promo cd’s van Madonna voor een paar pond per stuk, dus qua inkopen was ik alweer prima geslaagd.

Echter het probleem begon toen we weer terug wilden naar Waterloo Station. We wilden perse per bus en niet per metro (metro hangt ondertussen onze keel uit), echter nergens konden we de halte vinden om terug te keren naar Waterloo. Na bijna een halfuur zoeken raakten we een beetje wanhopig en hebben maar een taxi geregeld. Helaas was het midden in het spitsuur en meneer de taxi chauffeur reed heerlijk om, ook wist hij bijna twee mensen aan te rijden (heerlijk die taxi chauffeurs!) Bij Waterloo haalden we onze bagage op en namen de taxi naar Wembley (heel erg duur grapje).

Bij het hotel aangekomen stonden we allebei een beetje vreemd te kijken. Het hotel lag in een enorme achterbuurt, een werkelijke ghetto. Het hotel bleek een aantal huizen naast het hotel opgekocht te hebben en dus kregen we 1 huis tot onze beschikking. Echter het huis werd niet beschermd door een receptie en het lag nota bene in een achter wijk. Erg blij waren we dan ook niet met de situatie, we bestelden pizza bij Pizza hut en vielen daarna abrupt in slaap. Hans zou die dag later komen want die kwam per vliegtuig. Hij liet ons echter weten twee uur vertraging te hebben. Uiteindelijk kwam hij ver na middernacht bij het hotel aan. Had per bus moeten reizen omdat metro niet meer reed, ook voor hem begon het avontuur niet al te gladjes.


Londen, 7 juli 2007

We stonden alle drie vroeg op, gingen aan het ontbijt en maakten toen direct onze weg richting Wembley Stadium. Het was inderdaad maar tien minuten lopen en aangekomen bij Wembley (in het prachtige weer) stikte het werkelijk waar van de earthkim2Madonna fans. Heel veel bekende gezichten, heel veel Confessions Tour jassen, t-shirts en zelfs een omgebouwd individu die zichzelf had laten stylen om maar zoveel mogelijk op Madonna te lijken.

Het ophalen van de tickets bij de box office ging zonder problemen, ik toonde mijn e-mail bevestigingen en mijn ID kaart en voila daar waren mijn drie kaarten. Hierna besloten we nog wat rond te lopen en het terrein te verkennen. We mochten bij de merchandise kraam alvast het Live Earth boek kopen, ook al waren ze nog niet officieel open. We besloten dit boek alvast terug te brengen naar het hotel om beschadigingen te voorkomen, dit hadden we echter beter niet kunnen doen en ik zal je zo vertellen waarom niet.

Onderweg terug naar Wembley haalden we nog een bagel en deden zeer rustig aan, wij hadden ons voorgenomen om van deze dag een relaxte en gezellige dag te maken

zonder stress. Ook werden wij geïnformeerd door een steward dat er geen golden circle was, dus maakten wij ons geen zorgen en sloten aan achterin de queue bij ingang B. Na heel erg lang wachten konden we dan eindelijk het stadion betreden en wat zagen onze ogen? Inderdaad een golden circle en ze lieten nog mensen toe! Wij dus met alle macht daar naar toe en wat denk je? Juist vlak voor onze ogen werd de golden circle gesloten! We probeerden van alles om er nog bij te mogen (de ruimte was er echt wel) maar het mocht niet baten. Dit was ontzettend balen, maar we herinnerden ons er zelf aan dat we sowieso van plan waren om het rustig aan te doen vandaag.

We vonden een perfect plekje vooraan het hek die de golden circle scheidde van het veld en bleven hier staan. Vanaf het begin hebben we hier gestaan tot na Snow Patrol. Genesis was leuk, Razorlight vonden we niets aan en ook Snow Patrol kon ons niet boeien. Gezien we nu al last van onze voeten en de tocht kregen besloten we onze plek vooraan op te geven en de rest van de dag rond te lopen in Wembley. Het was inmiddels ontzettend druk geworden en rondlopen op het veld zelf was dan ook vrijwel niet te doen. We gingen af en toe alleen maar kijken als er een act was die we echt wilden zien. Zo hebben wij Duran Duran van dichtbij gezien en ook de Red Hot Chili Peppers.

earthkim3Onwijs hoogtepunt van de show was voor mij zonder meer Metallica, we hoorden de ruige sound van de band toen we rondliepen. Met een sneltreinvaart renden we naar beneden en ik vond een perfect plekje aan linkerkant podium. Hardrock is niet echt mijn ding maar zoals Metallica het bracht vond ik geweldig. De stem van James Hetfield, de muziek, de daadwerkelijke melodie die erin zat (iets wat bij Foo Fighters echt ontbrak) en de emotie die hij opriep bij mensen…..helemaal geweldig! Ook ik ging helemaal uit mijn dak en ‘Nothing Else Matters’ was prachtig. Na Metallica had ik al echt zoiets van, wow wat ben ik blij dat ik dit live heb kunnen zien. Ook de Beastie Boys hebben we gezien en gingen toen weer rondlopen.

Toen we bij andere kant podium aankwamen werden de Pussycat Dolls geïntroduceerd en sinds ik een grote fan ben, rende ik weer snel naar voren. Ook de Pussycat Dolls vond ik super, live nog beter dan op CD. Ondertussen had ik een perfecte staan plek gevonden aan zijkant podium waar ik recht op het podium keek (een soort van backstage view). Na de Pussycat Dolls bleef ik staan want ik wist dat hierna de Foo Fighters kwamen gevolgd door…..Madonna! De Foo Fighers vond ik minpunt van de dag, wat een herrie, wat een kabaal, vreselijk!

Vlak voor Madonna dan eindelijk werd aangekondigd zetten de security opeens een hek voor ons neus, je snapt dat alle mensen die hier stonden helemaal uit hun dak gingen. Mensen begonnen te schreeuwen dat ze verdorie de hele dag op Madonna hadden staan wachten en hoe durfden ze een hek voor hun neus te douwen! Ook ik was natuurlijk laaiend, en na veel over en weer geschreeuw besloten de security de hekken die voor ons stonden weg te halen en ook het hek dat ons zicht beperkte te verwijderen. De mensen die net voor me stonden vertrokken en dus stond ik helemaal vooraan.earthkim4 Echter omdat de hekken verwijderd waren was mijn plek zodanig verschoven dat ik nu backstage tussen de security stond….ik vond het prima!

En daar was ze dan………….Madonna! Ze zag er oogverblindend uit, helemaal in zwart en blond haar (had ook niet anders verwacht). Ze begon met ‘Hey You’ dat live echt prachtig klonk samen met het kinderkoor. Waar ik stond was ik de enige die de tekst kon meezingen en security vond het nogal vreemd dat ik ‘dit’ nummer kende. ‘Ray Of Light’ was zoals verwacht de Confessions Tour versie en gezien mijn kuiten al stijf stonden van de spierpijn kon ik het echt niet meer opbrengen om op Madonna’s commando mee te springen, maar ik paste mijn trucje weer toe door te buigen door mijn knieen zodat het leek alsof ik stond te springen (lol). Aan het einde van het nummer kwam ze mijn kant op, dus ik helemaal uit mijn dak, zwaaien en (jawel) springen!

De nieuwe versie van La Isla Bonita samen met Gogol Bordello vond ik het hoogtepunt van de dag, wat een geweldige versie! Iedereen om mij heen danste als een gek en het was zo een leuk moment, even geen stress en gedoe, gewoon lol hebben! ‘Hung Up’ was ook de Confessions Tour versie en voor mij de perfecte afsluiter van deze dag, nog even flink uit mijn dak gaan en dan……klaar. Nadat Madonna het podium verliet stroomde direct het veld leeg. Hans zijn foto’s waren prima gelukt en Simon had ervoor gekozen om alles te filmen i.p.v. te fotograferen. Met onze eigen fotootjes en filmpjes gingen we dan in de mensenmassa richting hotel. Hier was het nog even nagenieten, filmpjes bekijken en toen als een blok in slaap gevallen.


Londen / Amsterdam 8 juli 2007

Om 07:00 stond ik stijf van de spierpijn naast mijn bed, we zouden met de taxi direct naar Waterloo gaan (dit i.v.m. de verwachte drukte omtrent de Tour de France). Voor 30 pond werden we voor de deur afgezet en zijn toen gaan genieten van bagels als ontbijt. Bij WH Smith vond ik de artikelen in de kranten erg tegenvallen, heel anders als met Live 8 in 2005 toen er werkelijk waar een Madonna overschot was. Ik kocht vier kranten en ging me samen met Simon en Hans zitten vervelen en wachten op trein.

Gezien ik ontzettend weinig geslapen had de afgelopen paar dagen begon de vermoeidheid me parten te spelen en zat ik er helemaal doorheen. We namen afscheid van Hans, want die ging weer met vliegtuig terug. Na incheck Eurostar en instappen in trein, reden we dan eerste klas terug alleen liepen we drie kwartier vertraging op waardoor Simon en ik aansluitende trein Brussel misten. Ja hoor, kon er ook nog iets goed gaan dit weekend? Na nog eens drie kwartier gewacht te hebben konden we eindelijk in trein stappen naar Amsterdam.

Thuis gekomen vol verwachting ons opgenomen Live Earth bekijken (van Nederland 3) en ja je raad het al….omdat Nederland 3 Live Earth geweldig live heeft uitgezonden (NOT!), en Madonna dus veel later dan daadwerkelijke tijd werd uitgezonden hadden we vrijwel alles opgenomen behalve Madonna!! OK, ramp weekend was compleet. Maar goed ik kan het ook anders bekijken, ik ben aanwezig geweest bij Live Earth en heb geweldige bands zien optreden (Metallica) en heb Madonna weer mogen zien vanaf backstage view, en daar doe je het toch voor. Als je Madonna ziet, vergeet je eigenlijk vrijwel alle tegenslagen die je dat weekend op je pad zijn gekomen, want dit is waar je het voor doet en dit is waar je het allemaal voor over moet hebben.

Ja hoor Madonna, volgende keer zijn we gewoon lekker weer van de partij!

Kimberly